Mensen vragen me vaak hoe ik aan de boeken kom. Het antwoord is minder romantisch dan het klinkt: door heel veel te lezen, en door naar beurzen te gaan waar uitgevers uit de hele wereld hun catalogus uitspreiden.
Als ik iets vind dat blijft hangen, begint het echte werk. Ik vraag de vertaalrechten aan bij de oorspronkelijke uitgever. Dat is een onderhandeling: over oplage, over gebied, over prijs. Soms duurt dat weken, soms een half jaar.
Daarna komt de vertaling. Een prentenboek vertalen is iets anders dan een roman vertalen. Elke zin moet passen bij een tekening die al bestaat, en moet hardop lekker bekken. Een woord dat op papier mooi is maar struikelt in de mond, gaat eruit.
En dan pas: papierkeuze, drukproef, kleurcorrectie. Tot het boek in mijn handen ligt en precies aanvoelt zoals een prentenboek moet aanvoelen.